Gezondheidsautoriteiten in Duitsland hebben het XCell-Center gesloten. Deze kliniek bood onbewezen stamcelbehandelingen aan voor een groot aantal verschillende aandoeningen waaronder de ziekte van Parkinson (Lees onderstaand bericht).

Het XCell-Center profiteerde van een maas in de Europese regelgeving die het mogelijk maakt bepaalde behandelingen aan te bieden gedurende de achttien maanden durende fase van formele goedkeuring van de wet.
Deze periode liep in januari af. De Duitse autoriteiten sloten de kliniek uiteindelijk eind april. Lokale autoriteiten onderzoeken ook of er mogelijk strafrechtelijke aanklachten tegen de directie van de kliniek kunnen worden ingediend. Eén van de artsen wordt reeds vervolgd voor twee gevallen waarin de behandeling volledig mis liep. In oktober stierf een 18-maanden oude jongen nadat de artsen in de kliniek stamcellen in zijn hersenen spoten. Een paar maanden eerder stierf een 10-jarige jongen bijna na het ondergaan van een soortgelijke behandeling. Hij is nu ernstiger gehandicapt dan voor de therapie.

De kliniek bracht meer dan driezuizend patiënten bedragen tot € 26.000 in rekening voor haar diensten. De oprichter is de Nederlandse arts Cornelis Kleinbloesem, die verhuisde naar Duitsland nadat zijn kliniek in het Nederlandse Leuvenheim werd gesloten in 2006. XCell ontplooide activiteiten in Düsseldorf en Keulen. De Duitse krant WirtschaftsWoche meldt dat de belangrijkste aandeelhouders van het bedrijf, de Californische miljonair Pawan Seth en de Franse investeerder André Stam, Kleinbloesem hebben ontslagen op 22 april. De krant meldt dat XCell-onderzoeksdirecteur Hans de Munter en zijn arts Dirk Happich zijn aangesteld als waarnemend directielid.  
Bron:ScienceInsider

Geplaatst:16-05-2011

“Schandalig is het. De behandeling is op geen enkele wijze wetenschappelijk onderbouwd.” Wat Parkinson-neuroloog Chris van der Linden betreft is er niet alleen sprake van kwakzalverij. Deze mensen worden opgelicht. De kliniek maakt immers misbruik van hun vaak uitzichtloze gezondheidssituatie.

Dit najaar vergezelde Van der Linden twee van zijn patiënten op hun afspraak bij het XCell-Center, een privékliniek in Düsseldorf. De heren hadden zich vooraf goed laten informeren. Ze kenden de bezwaren van de medische wereld tegen de praktijken van de Nederlandse farmacoloog Kleinbloesem. Maar ondanks het feit dat de Duitse stamcelkliniek een behandeling aanbiedt die in Nederland verboden is, was er toch een sprankje hoop.

 
Van der Linden heeft sinds 1998 meer dan tweehonderd patiënten met verschillende bewegingsstoornissen met hersenstimulatie behandeld in het AZ St. Lucas Ziekenhuis in Gent (B). Hij weet dus als geen ander hoe zorgvuldig je moet zijn voordat je gaat ingrijpen in het brein. Aan de malafide praktijken twijfelt hij geen moment. De reden voor hem om bij de afspraak aanwezig te zijn is pure bezorgdheid.

Wonder
Het XCell-Center in Düsseldorf is gevestigd in een statig gebouw. Je gaat met de lift naar de zesde verdieping waar je wordt ontvangen met koffie en thee. Het uitzicht over de rivier is prachtig en de inrichting ziet er gelikt uit. In de wachtkamer zitten mensen uit alle delen van de wereld in de hoop dat er een wonder gebeurt.
De behandeling in de kliniek is te vergelijken met een beenmergtransplantatie waarbij stamcellen uit het eigen beenmerg in het bloed of in het ruggenvocht worden geïnjecteerd. Dit gebeurt tijdens een dagopname. De kosten van de consultatie zijn driehonderd euro. De ingreep bedraagt drieduizend euro. Slaat deze niet aan dan wordt er korting gegeven op de nabehandeling. Deze kost tweeduizend euro. De klant betaalt alles uit eigen zak. Zorgverzekeraars vergoeden niets.

Geen wetenschappelijk bewijs
Van der Linden en zijn patiënten worden te woord gestaan door een neurochirurg. Een neuroloog is in geen velden of wegen te bekennen. Op de vele vragen volgt meestal een ontwijkend antwoord  Het wordt niet duidelijk wat er in het laboratorium gebeurt met het beenmerg voordat het weer terug in het lichaam wordt gebracht. Ook kan men niet vertellen hoe de stamcellen hun weg naar de hersenen vinden.
Het wordt snel duidelijk dat er geen enkel wetenschappelijk bewijs is voor het welslagen van de behandelingen die de privékliniek aanbiedt. Van der Linden: “De patiënt wordt vooraf niet getest of gescreend om vast te stellen wat zijn klachten zijn. Men werkt niet met objectieve meetinstrumenten om het functioneren van patiënten vast te stellen. Sterker nog, van de UPDRS-schaal heeft men nog nooit gehoord. Tijdens de dagopname blijft de patiënt zijn medicatie gewoon innemen. Er is geen nazorg, geen check-up om te kijken in hoeverre de patiënt is verbeterd.”
Dat een flink deel van de patiënten geen baat heeft bij de behandelingen wordt afgedaan met de drogreden dat men bezig is dit te onderzoeken. En bij de groep patiënten met een positieve reactie zal zeker ook het placebo-effect een rol spelen, aldus de verontruste neuroloog. Volgens hem kan dit effect wel zes maanden aanhouden.

Na afloop van het gesprek heerst er verslagenheid. De twee patiënten zijn compleet ontgoocheld. Ze zien af van een behandeling in de stamcelkliniek, maar zijn tegelijk zeer teleurgesteld. Er is hen iets moois voorgespiegeld en dat gaat nu in rook op. Van der Linden: “Het gaat hier om malafide praktijken in plaats van om een bewezen behandeling.” Toch wist de kliniek het afgelopen jaar nog 25 parkinsonpatiënten te strikken. “Dat lijkt niet veel maar het zijn er wel 25 te veel. Men maakt misbruik van de ellende die mensen met de ziekte van Parkinson ervaren. Mensen die ziek zijn, zijn extra kwetsbaar.”