Hoe overleef ik … – Het glazen oog (7) – Column Irma

14 juni 2010 • Columns Irma, Leven met P, Parkinsonzorg • Bekeken: 1237

Ook in het verpleeghuis wordt het WK voetballen gekeken


Oud worden is geen plezier, ogen en oren zijn tamelijk werkschuw en hebben al lang hun AOW-leeftijd bereikt. Toch moet je proberen over de Klaagmuur te klimmen en soms wijst het glazen oog een richting aan die niet zo voor de hand ligt, voetbalwedstrijden bijvoorbeeld.
Zoiets mee te maken in een verpleeghuis geeft net een andere dimensie aan het gebeuren: er worden pogingen gedaan om de huiskamer te versieren, oranje voert de boventoon, de toeschouwers hangen knikkenbollend in hun rolstoel, een oranje kachelpijp als hoed op een verweerde kop.
Een dunne man met droeve ogen staart naar een schotel met kaas en worst, besluit zijn beurt over te slaan en biedt gastvrij de hapjes aan zijn buurman aan, maar die slaapt. Mevrouw aan de overkant is nog druk bezig met haar slingers, de voetbalwedstrijd is begonnen aan de loop der dingen en schiet een goal in eigen doel; Nederland staat op winst, maar de bedrukte stemming verandert niet noemenswaardig.
Ik staar door het grote raam naar de buitenwereld met zwemmende ogen.
Het wordt al donker.
Irma Beers
,

Reageren is niet mogelijk